| درد و دل |
||
سینه از اتش دل در غم جانانه بسوخت اتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت |
آثار بجا يك عاشق |
|
بهمن 1387 مرداد 1387 تیر 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 |
نويسنده |
|
|
دوستان |
موضوعات : |
آمار وبلاگ : |
|
تعداد بازديدها:
RSS |
طراح قالب: |
Design by : bahar 20
 طـــراح قـــالــب داستان كوتاه اس ام اس فارسی کد تغییر شکل موس کد موزیک برای وبلاگ ابتدا نيت كنيد سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد .::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::. |
كد جاوا : |
|
|
|
رفتی ، بالای بام آرزوی من نشستی و پایین نیامدی ! گفتم : نردبان ترانه تنها سه پله دارد: سکوت و صعود و سقوط! تو صدای مرا نشنیدی ومن هی بالا رفتم وهی افتادم ! هی بالا رفتم ، هی افتادم ... تو می دانستی که من از تنهایی و تاریکی می ترسم ولی فتیله فانوس نگاهت را پایین کشیدی ! من بی چراغ دنبال دفترم گشتم ، بی چراغ قلمی پیدا کردم و بی چراغ از تو نوشتم ! نوشتم ، نوشتم ... حالا همسایه ها با صدای آوازهای من گریه می کنند! دوستانم نام خود را در دفاترم پیدا می کنند و می خندند. عده ای سر بر کتابم می گذارند و رویا می بینند! اما چه فایده؟ هیچکس از من نمی پرسد، بعد از این همه ترانه بی چراغ چشمهایت به تاریکی عادت کرده اند؟ همه آمدند ، خواندند ، سر تکان دادند و رفتند! حالا دوباره این من و این تاریکی و این از پی کاغذ و قلم گشتن ! گفتم : بمان ! و نماندی ! اما به راستی ، ستاره نیاز و نوازش ! اگر خورشید خیال تو اینجا و در کنار این دل بی درمان نمی ماند، این ترانه ها در تنگنای تنهایی ام زاده می شدند؟ |
| نويسنده: ALONE BOY مورخ: پنجشنبه 1387/11/10 در ساعت: 12:9 |
گفتم بمان ! و نماندی!